Onderweg naar Eadwine

Een boek dat ik al lang met me meedraag

Er is een boek dat ik mijn hele leven al wil schrijven. Lange tijd bleef het bij gedachten, beelden en ideeën. Dankzij AI heb ik de moed gevonden om er daadwerkelijk aan te beginnen.

Daar ging een ander boek aan vooraf, dat ik met behulp van AI schreef. Dat gebruikte ik ook om te ontdekken hoe deze technologie werkt. Wat kan ze? Waar helpt ze me verder? En waar houdt die hulp op? Tijdens het schrijven ontdekte ik zowel kwaliteiten als beperkingen. Ondertussen gaan de ontwikkelingen snel, dus ik blijf uitproberen. Ik begon met Claude, werk inmiddels met ChatGPT en probeer nu ook Mistral uit.

Mijn eigen stem en mijn eigen verhaal

Bij dit boek wil ik verder gaan. Teksten die aan mijn voorwaarden voldoen, zijn voor mij nog niet genoeg. Ik wil meer van mezelf terugvinden in de manier waarop het verhaal verteld wordt: in wat mijn personages zien, in hun gedachten, in wat ze zeggen en juist verzwijgen. Soms levert AI iets bruikbaars op en ontbreekt er toch iets. Wat precies, is niet altijd gemakkelijk aan te wijzen. Ook dat hoort bij deze zoektocht.

Het verhaal krijgt vorm rond Eadwine, de middeleeuwse schrijver die is afgebeeld in het manuscript dat zijn naam draagt: het Eadwine-psalter. Dat manuscript is voor mij een vertrekpunt. Ik maak mijn eigen verhaal, met historische personen en gebeurtenissen, en met fictieve mensen die in die wereld zomaar geleefd zouden kunnen hebben.

Het gaat daarbij om meer dan het leven in een klooster of het maken van een manuscript. Geloof krijgt een plaats, maar ook twijfel en het vermoeden dat er misschien meer is dan iemand geleerd heeft. Starheid, dogma’s en de manier waarop mensen over anderen oordelen, zullen doorwerken in het verhaal. Wat gebeurt er wanneer persoonlijke overtuigingen botsen met wat van iemand verwacht wordt? Hoeveel ruimte is er om zelf te denken?

Hoe mijn personages daarmee omgaan, wil ik hier nog niet vertellen. Ik wil wel af en toe iets laten zien van hun wereld en van hoe ze tijdens het schrijven vorm krijgen.

Eerst de wereld leren kennen

De eerste vier hoofdstukken zijn geschreven. Daar was ik tevreden over. Inmiddels bereid ik me erop voor dat delen herschreven of aangevuld moeten worden. Voordat ik aan hoofdstuk vijf begin, heb ik eerst meer kennis van het kloosterleven nodig. Ik wil een concreter overzicht van hoe het er dagelijks aan toeging: de werkzaamheden, de gebruiken, de regels en de onderlinge verhoudingen. Die kennis moet me helpen om verder te komen dan ideeën over hoe het geweest zou kunnen zijn.

Daarom vertaal ik momenteel met behulp van AI The Monastic Constitutions of Lanfranc, vanuit de Engelse vertaling van David Knowles uit 1951. Dat neemt nu veel van mijn tijd in beslag. Later volgen andere bronnen, wanneer het verhaal daarom vraagt.

Wat ik hier wil delen

Op deze website wil ik delen hoe dat proces verloopt. Wat ik ontdek tijdens het onderzoek, waar ik tijdens het schrijven tegenaan loop, wat AI bijdraagt en welke keuzes ik zelf moet maken. Ook de momenten waarop iets nog niet werkt, of waarop ik terugkom op iets waarover ik eerder tevreden was.

Het boek groeit ondertussen verder. Ik hoop hier iets te laten zien waardoor je nieuwsgierig wordt naar de mensen die erin leven — en uiteindelijk wilt weten wat er met hen gebeurt.